نمی دانم چرا !

نمی دانم چرا !

می رسد گاهی بــــه لب جانم ؛ نمی دانم چرا !

باز امّا زنـــــده می مانــــــم ، نمی دانــــــم چرا !

گاه مــــــرگ زودرس از آرزوهـــــــــــای من است

گاه از نامش هـــــــراسانم ؛ نمی دانـــم چـــــرا !

گاه راضی از حیاتــــــم ؛ گـــــه غمین از عمر کــم

گاه از این خلقت پشیمانــــــم ؛ نمی دانــــم چرا !

گاه می پرسم که این من کیست در من جز خودم

پاسخش را هم نمی دانـــــم ، نمی دانــــــم چرا !

من کیـــــم یا رب ! کـــه حتّی با خودم بیگانـه ام ؟

یا چرا می گـــــویم انسانم ؟ نمی دانــم چــــــرا !

سدید

فرستنده : میرزا قدیمی