به پاس قدردانی

سلام و عرض ادب

بر دانشکده ی « کوپال » ، نویسنده و خواننده های آن

خیلی سعی کـــــردم فقط و فقط خواننـــده ی مطالب پایـــگاه

معرفت ، بصیرت و دانش افــــزای « کـوپال » باشم ؛ همانند روزها ،

هفته هــا و ماه های گذشته ؛ زیرا به دلیل کمبـــود فرصت ، وقت و

درگیــری کاری ، متأسّفانه نمی توانم یار ثابت باشم ! ؛ ولی گاهی

روزی چنــــد بار سر می زنــــم و از مطالبی کــه عزیزان بهتر از جان

ارسال می کنند بهره مند می گردم .

ناسپاسی است قدردان نوشته های ارزشمند ، اشعار نغـــز و

پرمحتوای یگانه ی دوران ، هژبر شیرین سخن نباشیم ؛ که هستیم

و باید باشیم :

« من لم یشکرالمخلوق لم یشکرالخالق »

قصد بنده سپاسگزاری از عزیزان ، دوستان و خواننده های این

پایــــگاه علـــم و معرفت است کـــــه رونـــق بخش محفل و مشوّق

نویسنده ی عزیز آن است :

« مستمع صاحب سخن را بر سر ذوق آورد »

حقیر افتخار می کنم به وجود تک تک بزرگوارانی کــــه در این

مجمع و پایــــگاه ، باعث انتقال انرژی مثبت بـــه نویسنده و خواننده

می گردند و از این بابت خدای را شاکرم ؛ زیرا :

« قدر زر ، زرگر شناسد قدر گوهر ، گوهری »

نوشتن مطلب وقتی ارزش و جایگاه خود را پیدا می کند کـه

مورد فهم و درک خواننده قرار گیــــرد و خواننده با نویسنده همزاد ــ

پنداری کرده و ارتباط برقرار نماید که بحمدالله این ارزش و معرفت در

« کوپال » مشاهده می گردد .

اگر عمری بود و فرصتی ، در این خصوص و به پاس قدردانی

از زحمت های برادر عالم ، فرزانه ، یگانه ی دوران و مایه ی فخرمان

، هژبر جان چند سطری خواهــم نگاشت ؛ امّا در این مجال اجازه ــ

می خواهـــم نام تعدادی از عزیــــزانی که نوشته هــــاشان موجب

دلگــرمی و بهره مندی حقیر در این پایگاه گردیده را ذکــر نمایم و از

کسانی کـــه نامشان از قلم افتاده پوزش بطلبم : آقایان فـریدونی ،

اشکانی، مهدوی ، شفقتی ، بهاری ، کرمی ، صفری و عزیـزانم در

پایگاه های « چنارلق »، « پاراسس » ، « شال خبر »، « خساره »

و همه ی کسانی که اسم نبرده ام، به احترامتان تمام قد ایستاده

و دست های گرم و مهربانتان را می فشارم .

میرزا قدیمی

17 بهمن 1397 خورشیدی