گلگشت

گلگشت

1 سخنم گوهر زیبنده ی هر انجمن است

پرچم شعر دل آویز برافراختن است

2 یادی از غیرت استاد سخن ، فردوسی

آن سراینده ی نام آور شعر کهن است

3 من به شمشیر قلم ، شاعر دشمن شکنم

که در این عرصه چو جنگاوری تهمتن 1 است

4 هر دم این طبع خداداده مرا می خواند

که کنون بار دگر وقت غزل ساختن است

5 چامه ام نقش وفا ، بستن آذین صفا

شرح دلباختگی های اُوِیس قَرَن 2 است

6 نغمه ی هر غزل دلکش گلگشت سحر 3

در خیالم چو هم آغوشی باد و گَوَن است

7 در هوای سخن سعدی شیراز به عشق

آرزویم به گلستان ادب پــــرزدن است

8 در بیانم همه جا مهر اهورا برپاست

لیک بیگانه ترین هنرم اهرمن است

9 تا که آید به میان ، مرتبه ی شعر دری

پیش چشمان دلم ، پرده ی باغ عدن 4 است

10 شعر من جلوه ی عشق است و پیام آور جان

شرح اندیشه ی ژرفای دل پاک من است

11 گوش کن با دل و جان ، شعر گهربار هژبر

«گوهر پارسی»5 آن،این که «سپهر سخن»6 است

هژبر پاکزاد

10 آذر 1395 خورشیدی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1 ــ کنیه ی رستم ، پهلوان باستانی ایران

2 ــ اویس قرنی در زمان پیامبر (ص) می زیست و در زمان او مسلمان شد ؛

ولی نتوانست با ایشان دیدار کند . علاقه ی وی به پیامبر و پیامبر بـــه او

معروف است .

3 ــ موسیقی سحرگاهی

4 ــ بهشت جاوید

5 ــ دیوان « گوهر پارسی »

6 ــ دیوان « سپهر سخن »