جان روستا

چنارلق در یک روز مه آلود

جان روستا

پیشینیان ما خوب گفته اند کـــه با آب ریختن به جایی چشمه

درست نمی شود ؛ چشمه بایـــد طبیعت خود را داشته باشد . در

نوشته ی آقای حمید بهاری کـه بدان عنوان « روح زندگی » دادم ،

بـــه روستای جعفرآباد اشاره شده بود . دوستی از ویژگی هــــای

جالب آن می گفت ؛ با این شرح کــــــه اگـــــــر روستا نظم نوینی

داشته باشد ، امکانات گوناگون رفاهی در اختیار قرار می گیرد . بله

امکانات رفاهی خوب است ؛ امّا جسم بی جان بـــه چه درد می ــ

خورد ؟ با این حساب ، سازمان یونسکو متوجّه نیست که درباره ی

بافت دیرینه ی ماسوله پافشاری می کند و می گوید : اگــــر بافت

کهن آن را تغییر دهید ، ثبت جهانی نمی شود . آنچه یک روستا را

در منظر عمومی زیبا جلوه می دهد فرهنگ برخاسته از سازه های

هماهنگ با تاریخ برپایی آن روستاست کـــــــه جان روستا تعبیر ــ

می کنیم . روستای چنارلــــــق چند هــــــزار ساله ی بر سینه ی

کوه نشسته را با جعفر آباد مقایسه کنید .

هژبر پاکزاد

25 مرداد 1396 خورشیدی